Mετά την Λουσία και το ''Νο''

Τις τελευταίες μέρες είδα 2 ταινιάκια στο σινεμά.
Το ''Μετά την Λουσία'' και το ''No''.
Το ''Μετά την Λουσία'' μου άρεσε περισσότερο,
ήταν λίγο τραβηγμένη ιστορία, αλλά πήγα με λίγες προσδοκίες.
Εξαιρετικό θέμα και πολύ καλή φωτογραφία.
Και μια πρωταγωνίστρια που θα γίνει αστέρι.
Τώρα για το ''No'' ενω η ιστορία είναι μια ευκαιρία για αριστούργημα,
δυστυχώς το φιλμ έχει κάτι ψεύτικο, κάτι φτηνό.
Πολλά κοντινά στον ωραίο γκόμενο πρωταγωνιστή για έφηβες και λίγο-πολύ λίγο σινεμά.
Όσο για τις τιμές στα σινεμά του κέντρου της Αθήνας,
είναι πια πολύ-πολύ φτηνά.
6 ευρώ η Έλλη, 6 ευρώ το Άστυ, 5 και 6 για Δευτέρες και Τρίτες κάποια σινεμά,
Τετάρτες 2 εισιτήρια στην τιμή του ενός.

Τζαμπαλαντ.

Kοινωνικος χώρος για την υγεία

Ενδιαφέρον......

Η απεργία του Μετρό

Τι προσπαθούν να κάνουν οι εργαζόμενοι στο Μετρό και τι προσπαθεί η κυβέρνηση ;
Ο καθένας πολεμάει με τα δικά του όπλα για τα δικά του συμφέροντα.
Και εγώ τι είμαι ;
Εγώ είμαι μια παράπλευρη απώλεια.
Είμαι ο ανθρωπάκος που χαλάει τις οικονομίες του στην βενζίνη.
Είμαι ο ανθρωπάκος που ταλαιπωρείται στους δρόμους.
Είμαι ο άνθρωπος που λόγω κίνησης του ακυρώθηκε οριστικά μια δουλειά
και έχασε 300 ευρώ την βδομάδα που πέρασε.
Είμαι όμως στην ευχάριστη θέση να είμαι ελεύθερος και να μπορώ να τους λυπάμαι και τους δυο,
μιας και στην ζωή μου και στην δουλειά μου,
δεν χρησιμοποιώ καμιά είδους βια,
όπως κάνουν αυτοί.
Είναι και αυτό μια σημαντική ικανοποιήση.

Eικαστικοί διάλογοι 2012 στην Ακαδημία Πλάτωνος

Στο πάρκο της Ακαδημιάς Πλάτωνος έγινε αυτό που λέμε ''η έκθεση της χρονιάς''.
Αν και νομίζω οτι δεν ακούστηκε και τόσο πολύ.
Σε ανοιχτό χώρο, μακριά απο τις βαρετές κρυόκωλες gallery και τους υπερκυριλέ χώρους
των μεγάλων Μουσείων τύπου Μπενάκη, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, κ.τ.λ,
 οι ''εικαστικοί διάλογοι 2012'' ήταν η μεγαλύτερη ευχάριστη έκπληξη έχουν δει τα μάτια μου τα τελευταία χρόνια. Και ήταν όντως εικαστικοί και ήταν όντω διάλογοι.
Δεν θέλω να γράψω αναλύσεις και μεγάλα λόγια για αυτή την υπέροχη έκθεση,
παρά μόνο χίλια μπράβο σε όλους για την ιδέα και για όλα.
Μακάρι να ξαναγίνουν και άλλα στο συγκεκριμένο πάρκο.

H έκθεση

Μέσα στον Γενάρη συμμετείχα σε μια έκθεση (εμπορική, όχι καλλιτεχνική) για την δουλειά μου.
Πέρασα πολύ καλά, μεγάλη κούραση αλλά και πολύ ζωντανές και γεμάτες μέρες.
Αυτό όμως που έχει πλάκα και για αυτό γράφω αυτό το ποστ,
είναι πως όσο και οργανωμένος να είσαι,
δεν ξέρεις ποτέ από που θα σου έρθει....
Λοιπόν, για την έκθεση έπρεπε να φτιάξω π.χ 10 διαφορετικά πράγματα και το πιο εύκολο και λιγότερο χρονοβόρο ήταν κάποιες μεγάλες εκτυπώσεις που θα έμπαιναν στον τοίχο.
Αυτές οι εκτυπώσεις φτιάχνονται και αυθημερόν αν χρειαστεί,
παρ' όλα αυτά εγώ είχα δώσει στο εργαστήριο τις εκτυπώσεις 3 βδομάδες πριν.
Επειδη είμαι και καλό παιδι και δουλευταράς και always ahead of work που λένε.
Το πρόβλημα είναι ότι το μηχάνημα είχα χαλάσει και θα φτιαχνόταν.
Αλλά δεν φτιάχτηκε. Μιλάγαμε συχνά με το εργαστήριο και το ''από μέρα σε μέρα θα είναι έτοιμο'',
έγινε 3 μέρες πριν την έκθεση ''δεν μπορώ να κάνω κάτι !''.
Μετα απο συζητήσεις και τηλεφωνηματα, βρήκαμε μια λύση και τα τυπώσαμε σε έναν ανταγωνιστή του και πλήρωσα μια μικρή διαφορά τιμής. Οι εκτυπώσεις ήταν έτοιμες, μόλις  4 ώρες πριν τα εγκαινεια  και τότε ανακαλύψαμε ότι οριακά δεν χωράνε σε κανένα αυτοκίνητο για να μεταφερθούν στον χώρο που θα γινόταν η έκθεση. Τελικά επιστρατεύτηκε το φορτηγάκι της εταιρείας εκτυπώσεων και 3 ώρες πριν ανοίξει η έκθεση οι εκτυπώσεις ήταν στην θέση τους.

Οι τιμές στην Ελλάδα

Οι τιμές στην Ελλάδα πέφτουν.
Πέφτουν πολύ.
Άργησαν στην αρχή να πέσουν,
αλλά τώρα κουτρουβαλάνε (και γαμώ τις λέξεις έτσι ;).
Χθες, είδα ότι πωλείται ένα σπίτι 55 τετραγωνικά στις 52.000 ευρώ.
Που σημαίνει ότι το παίρνεις και με 45-47.000 στην πραγματικότητα.
Πoυ σημαίνει, ότι σπάει και το ψυχολογικό φράγμα των 1.000 το τετραγωνικό
για τα παλιά σπίτια στο κέντρο της Αθήνας.
Λος πούλος που λένε και στον Κολωνό.

Πολλοί- πάρα πολλοί Έλληνες στο εξωτερικό

Μέσα στις γιορτές ήρθαν πολλοί φίλοι και γνωστοί απο τα εξωτερικά.
Έτσι λοιπόν βρέθηκαν στην παρέα άτομα που ζουν :
1. Mαρτινίκα ( πρώτο και καλύτερο ε ;)
2. Κίνα ( το νέο Λονδίνο για business)
3.  Φιλανδία.
4. Πολωνία
5. Βέλγιο (τώρα αρχίζουν τα βαρετά μέρη)
6. England ( καθόλου πρωτότυπο το ξέρω)
7. Γερμανία ( για εκεί την κοπανάνε τα γιατρουδάκια μας).
8. Εδιμβούργο.
Δεν είχα ποτέ τόσους γνωστούς που να ζούνε έξω. Τυχαίο ;
Επίσης μέσα στο Νοέμβριο κάτι πελάτες μου την κοπανήσανε για Κατάρ
και κάποιοι άλλοι για Αμερική.
Και ακούω και για άλλους που μέσα στο 2013 ετοιμάζονται να την κάνουν
η την ψάχνουν να την κάνουν στα πολύ σοβαρά.
Για να δούμε.