Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011
τυχερή και ευτηχισμένη

1η Οκτωμβρίου
Σάντα Μποτέγια
σαν την γιαγιά μας
που είναι κρυμμένη?
δεν είναι κρυμμένη
Αι,
πού βρίσκεσαι?
Hush
κενο-καίρι.
Καινοκαίρι,
με μια κρέπα σοκολάτας στο χέρι
τσοκολάτα-τσεκούρι
δεν υπάρχει πρέπει.
Πρέπει να τελειώσουμε
γιατί?
γιατί τελειώνει το χαρτί
εδώ
κενό.
¡ Cuatro caminos, cinco destinos
ξεκινάμε. Τέλος απόψε
τώρα, ή χθές?
τώρα ήρθες?
Αν θα μου στείλεις αυτό το mail, εγώ θα το λάβω
ήθελα να πώ άλλα
με χτύπησαν 2 καϊπιρίνιες
περίμενε περίμενε περίμενε
κλάιν μάιν και ξύστ' αρχίδια σου που λέν οι θεσσαλονικείς.
Σάντα Μποτέγια
σαν την γιαγιά μας
που είναι κρυμμένη?
δεν είναι κρυμμένη
Αι,
πού βρίσκεσαι?
Hush
κενο-καίρι.
Καινοκαίρι,
με μια κρέπα σοκολάτας στο χέρι
τσοκολάτα-τσεκούρι
δεν υπάρχει πρέπει.
Πρέπει να τελειώσουμε
γιατί?
γιατί τελειώνει το χαρτί
εδώ
κενό.
¡ Cuatro caminos, cinco destinos
ξεκινάμε. Τέλος απόψε
τώρα, ή χθές?
τώρα ήρθες?
Αν θα μου στείλεις αυτό το mail, εγώ θα το λάβω
ήθελα να πώ άλλα
με χτύπησαν 2 καϊπιρίνιες
περίμενε περίμενε περίμενε
κλάιν μάιν και ξύστ' αρχίδια σου που λέν οι θεσσαλονικείς.
Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011
Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011
κάθε μέρα ποδηλατάκι

Κάθε εποχή έχει τα δικά της και η δικιά μας έχει το ποδηλατάκι.
Πριν ενάμισό χρόνο που άρχισα να πηγαίνω στο γραφείο με το ποδήλατο ντρεπόμουν λίγο.
Έβλεπα στο βλέμμα των ανθρώπων οτι ''είναι λίγο ούφο αυτός''.
Σε μια ολόκληρη γειτονιά, 2 άνθρωποι μετακινιόμασταν καθημερινά με ποδήλατο.
Από το καλοκαίρι και μετά έχει γίνει ένα ωραίο μπαμ
και βλέπω ποδήλατες καθημερινά και παντού.
Βέβαια, η μόδα είναι άγριο πράγμα και προβλέπω οτι σύντομα όποιος δεν έχει ποδήλατο
να μην μπορεί να σταυρώσει γκομενάκι , αλλά οκ , έτσι είναι αυτά.
Εδώ και 2 βδομάδες που μαλάκωσε ο καιρός,
το ποδηλατάκι είναι το καθημερινό μου μέσο μεταφοράς και είμαι πολύ χαρούμενος με αυτό.
Με κάνει νιώθω νεότερος, ''ελαφρύτερος'', πιο παιδάκι !
Ότι χρειάζομαι δηλαδή !
Όταν έκλαψε ο Νίτσε
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

