Είμαι με μια παιδική μου φίλη και τρώμε παγωτάκι στου Ψυρρή.
Συζητάμε για παιδιά και σχολεία.
Κατηγορεί τα ''ιδιωτικά''.Υποστηρίζει
ότι κακομαθαίνουν τα παιδιά στα ιδιωτικά,
ότι αργούν να μεγαλώσουν, κ.τ.λ
Ως εδώ συμφωνώ μαζί της.
Ύστερα μου λέει
''και εμείς που πήγαμε στον Κολωνό τι πάθαμε ?''.
Τώρα διαφωνούμε. Τις θυμίζω λίγο πως ήταν.
Πολλά παιδιά
από την γειτονιά
σταμάταγαν στο Γυμνάσιο
και
πιάνανε δουλειά στα συνεργεία της γειτονιάς, συνεχίζοντας στο περίφημο ''βραδινό'' σχολείο.
No future δηλαδή, οι περισσότεροι τα παρατάγανε πολύ γρήγορα.
Σε όλα τα Γυμνάσια της περιοχής σουλατσάρανε (απίστευτη λέξη,ε ?) οι περίφημοι ''εξωσχολικοί'',
παιδιά που μπαινοβγαίνανε στις φυλακές η ήταν με αναστολές,
και φυσικά
κλέβανε,
δέρνανε,
απειλούσαν,
παρενοχλούσαν τις κοπέλες,
πουλάγανε ΄''μαύρο'' και ''ύπνους'' και άλλα.
Κανένας επιστάτης δεν θα ρίσκαρε την σωματική του ακεραιότητα για να τα βάλει μαζί τους. Η φίλη μου αρχίζει και θυμάται.
Λίγο θολά, πάνε και 15 χρόνια, αλλά αρχίζει και θυμάται. Την γυρνάω σπίτι.
''Ναι, έχεις δίκιο μου λέει. Μπουρδέλο ήτανε!'' μου λέει λίγο πριν φύγει.
Μένω μόνος μου και θυμάμαι μια ταινία που είχε στείλει το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου στην ''καλή'' μου, όταν ξεκίνησε να κάνει
Master στην κοινωνιολογία.
Ήταν ένα φοβερό ντοκιμαντέρ που έδειχνε πως άνθρωποι σε υποβαθμισμένες περιοχές της Ιρλανδίας, με φοβερή εγκληματικότητα και τρομοκρατικές επιθέσεις, ένιωθαν μια χαρά με την περιοχή τους και την γύρω τους κατάσταση.''Μια χαρά είναι η γειτονιά μας! Τα Μ.Μ.Ε τα παραλένε!'' έλεγαν με τον πιο απόλυτο τρόπο!
Το
ντοκιμαντέρ σε οδηγούσε στο συμπέρασμα πως η συνήθεια, η συνεχής τριβή με κάτι σε κάνει να ''
υποβιβάζεις '' το όποιο πρόβλημα υπάρχει γύρω σου.
Είμαι σίγουρος πως συμβαίνουν όλα αυτά, και έχω ενδείξεις οτι λειτουργεί και ανάποδα.
Δηλαδή η συνήθεια να σε κάνει να ξεχνάς και τα καλά!
Έχω στο μυαλό μου μια πρόσφατη συζήτηση με έναν συνεργάτη που μου έλεγε πόσο βρώμικο και υποβαθμισμένο είναι το Ψυχικό στο οποίο ζει τα τελευταία 15 χρόνια !!!!!!!!Δεν ξέρω πως χάνουμε την ''αντικειμενικότητα'' μας, την ''ουδετερότητα'' μας, το ''μέτρο'' με την ζωή και τα πράγματα αλλά φαίνεται πως η συνήθεια λειτουργεί ανασταλτικά .....
Προσοχή λοιπόν....
