Being Alive........

Oύφο

Toν είδα να περπατάει έξω από τον Στριλιγκά στην Αριστείδου.
Κακοντυμένος, λίγο βρώμικος, φαινόταν βλάκας.
Ένα ούφο με λάθος ρούχα, ένας χαζούλης.
Κι όμως είναι ο σημαντικότερος νέος Ελληνάς τραγουδιστής και σκηνοθέτης.

Το ίδιο είχα πάθει και με άλλους αγαπημένους.
Τους βλέπεις απο κοντά και λες ''πόσες μέρες έχει να βγει ρε συ τούτος από το σπίτι και έχει τζαζέψει ;''. Μπορεί να είναι και έτσι.

Νατάσσα Μποφίλιου - Το όνομά μου

Ο Μάρκος

Μετά από πολλά ονόματα που έπεσαν στο τραπέζι, τον μπέμπη τον λέμε Μάρκο.

Δεν ξέρω γιατί σκαλώνουν με αυτά οι γονείς, το πάθαμε και εμείς. 2-3 μήνες σκεφτόμασταν το όνομα και είχαμε κολλήσει. Η δικιά μου μου πρότεινε το Μάρκος γιατί είναι και εύκολο στα Αγγλικά ( η δικιά μου είναι μισή Αγγλίδα ) και εμένα το Μάρκος μου θυμίζει αυτό το τραγούδι της Πλάτωνος, που ήταν ας πούμε  η πρώτη μου επαφή με την τέχνη.
Θυμάμαι ήμουν πολύ μικρός όταν το είδα, φοβήθηκα λίγο, ήταν λίγο φοβιστικό για ένα παιδί, αλλά απο τότε κατάλαβα οτι υπάρχει και κάτι πιο βαθύ στην ζωή που με ενδιαφέρει.
Tώρα είναι λίγο weird όλο αυτό, αλλά έτσι είναι τα σκαλώματα !

Ο ''Αφάνας'' είναι εδώ....

Η Μαρία γέννησε μέσα σε 2 ώρες, φυσικά, χωρίς τίποτα, ούτε επισκληρήδιο, ούτε τίποτα.

Είναι και μισή Βίγκινγκ, το λέει η καρδιά της. 

Είχε κάνει μαθήματα στην Ευτοκία, το είχε ψάξει, ήξερε ακριβώς τι θα συμβεί.

Στις 7 πήγαμε στο νοσοκομείο στις 9.30 γέννησε.

Στο Αλεξάνδρα, urban κατάσταση εντελώς, παρακμή το κτίριο, η δουλειά γίνεται  με πολλή αυτοθυσία από το προσωπικό.

Θυμάμαι εκείνες τις ημέρες είχα βγάλει ένα σλόγκαν που έλεγα :

''Οταν ήμουν μικρός θαύμαζα τον Eddie Vedder από τους Pearl Jam, τώρα θαυμάζω την Πέρμα που δουλεύει στο Αλεξάνδρα''.

Ένιωθα πολύ όμορφα εκείνες τις μέρες στο νοσοκομείο, ήταν ίσως οι καλύτερες μέρες της ζωής μου.

Τα μεσημέρια πήγαινα στα Ιλίσια και έτρωγα στην Μάστρα, το βράδυ γύρναγα σπίτι και ένιωθα πολύ τυχερός. Είδα την μητέρα μου τόσο χαρούμενη. Ποτέ δεν την είχα δει έτσι.

Βουρκώνω τώρα που το γράφω, τίποτα δεν με έχει κάνει τόσο χαρούμενο όσο η χαρά της μητέρας μου. Ταλαιπωρημένος άνθρωπος η Έλενα, με 15 χρόνια άρρωστο άνδρα στο σπίτι,

της βγήκε η παναγία να μας μεγαλώσει. Ούτε διακοπές, ούτε θέατρο, ούτε τίποτα.

Και τα τελευταία της λεφτά μου τα έδωσε για να πάω να γίνω φωτογράφος.

Της χρωστάω.

Μετά σπιτάκι μας με τον μπέμπη ήταν ωραία αλλά και ζόρικα.

Καλοπερασάκιας εγώ, έχω μάθει με τις εκθέσεις μου, τα σινεμαδάκια μου,

τα ποτάκια μου, τα brunch τις Κυριακές...

Τώρα έμαθα να φτιάχνω pancakes και μοχίτο στο σπίτι.

Αλλά ο μπέμπης είναι υπέροχος.

Πανέμορφος. Ένα αγγελούδι που όλο χαμογελάει και κάνει μουτράκια.

Και που γκρινιάζει πάλι όμορφος είναι.

Μετά η ζωή αλλάζει. Γίνεται πιο οικογενειακή. Οι φίλοι θα έρθουν να σε δουν μια-δυο, μετά έχουν άλλο πρόγραμμα από εσένα. Αλλα οκ, μια χαρά, νορμάλ είναι αυτό.

Και οι οικογενειακές καταστάσεις είναι ωραίες, είναι κάπως ουσιαστικές.

Με τον μπέμπη είπα να κάνω ένα off με την δουλειά, του τύπου να μην το κυνηγήσω πολύ και να αποφύγω να κλείσω πολλές φωτογραφήσεις το 2016. Το κατάφερα αλλά μάτωσα πολύ οικονομικά,

σε βαθμό που μου βγήκε λίγο ξινο και θυμήθηκα πως είναι να είσαι άφραγκος, που αυτό δεν είναι θέμα, να έχεις υποχρεώσεις και να τις καθυστερείς με χαλάει.

Τεσπα, τώρα σιγα-σιγά το φέρνω στα ίσια του το πράγμα και όλα κουλ.

Βάσανο πάντως τα οικονομικά. 

Τον Αύγουστο τον περάσαμε οικογενειακά στο Λουτράκι, ωραία αλλά και λίγο βαρετά,

είπαμε, το θέλω και το Κουφονήσι μου εγώ, μια Σκύρο, μια Φολέγανδρο, κάτι πιο γαμάτο ρε παιδί μου. Μετά πήραμε τον μπέμπη και πήγαμε στα Λουτρά Αριδαίας για έναν γάμο και γελάσαμε πολυ στο τρένο, έγινε πραγματικά η μασκότ ο μπεμπάκος μας.

Πάει καιρός.....

Πω,πω, πάει τόσος καιρός....
Στις αρχές του 2015 αγοράσαμε το σπίτι στα Άνω Πετράλωνα.
Μου ταιριάζει τόσο αυτή η περιοχή...
Η ζωή είναι γλυκιά και απλή...
Ύστερα την Άνοιξη του 2015 πήγαμε στην Κούβα.
Τι να γράψεις τώρα για την Κούβα.
Υπέροχη εμπειρία.
Μετά από την Κούβα η fpgirl έμεινε έγκυος.
Ούτε αυτό περιγράφεται ! Mε το που μου το είπε, ένιωσε τόσο ήρεμος, τόσο έτοιμος.
Είναι και κάτι άλλο. Η fpgirl  ήταν πάντα όμορφη, αλλά σαν έγκυος έγινε πιο όμορφη, διαφορετικά από ότι ήταν. Έγινε πιο όμορφος άνθρωπος.

Α, ναι,είναι και  τα πολιτικά. Χάρηκα τόσο όταν βγήκε ο Σύριζα.
Αλλά η χαρά κράτησε λίγο. Μετά, μας την έπεσαν οι άλλες δημοκρατίες του ευρώ,ήρθαν τα   capital controls, μαλακίες.
Εκεί είδα πολύ φοβισμένο τον κόσμο.
Είχα πάει και Κούβα που ο κόσμος έχει κάτι αρχίδια να,
και είδα μετά τους δικούς μας, τρομαγμένα ανθρωπάκια στις ουρές των ΑΤΜ.
Τέλος πάντων. Για επανάσταση δεν είμαστε. Ίσως ούτε και εγώ είμαι.
Τουλάχιστον δεν είμαι κότα να ψηφιζα ''ναι''.
Κάτι είναι κι αυτό.

Τον Αύγουστο πήγαμε στην Κύθνο και στη Νάξο. Κουκλιά και τα 2, ειδικά η Νάξος μου ταιριάζει πολύ. Μόνο με την χώρα της Νάξου δεν την παλεύω, πολύ κίνηση.
Στην Κύθνο βγάλαμε και το παρατσούκλι του μωρού, του ''Αφάνα'' όπως τον λέγαμε.
Μετά 2 μήνες γεμάτους φωτογραφήσεις και τέλη Οκτώβρη πήγαμε Εδιμβούργο που μένει (έμενε πια) ο αδερφός της fpgirl. Ζωάρα. Ένιωθα πολύ τυχερός. Ωραία η ζωή στο Εδιμβούργο !

Και μετά απο 3 μήνες έγινα μπαμπάς του '' Αφάνα''....

λαιβ

Toυρίστες Παντού

Kινέζοι αγοράζουν κοσμήματα όλη μέρα κάτω από το γραφείο μου.
Άγγλοι συνταξιούχοι πίνουν την μπύρα τους στο Μοναστηράκι με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.
Ιρλανδοί με ρωτάνε πως θα πάνε στην Ακρόπολη στην Πλάκα.
Γάλλοι τρώνε στα Ανω Πετράλωνα δίπλα μου.
Αμερικανοί μου πιάνουν την κουβέντα στα Marks and Spenser στην Αιόλου.
Ιταλοί δοκιμάζουν φαλάφελ και
Ασιάτες τρώνε κεμπάμ στον Θανάση στις 10 το πρωί.
Κάτι πιτσιρικάδες Γερμανοί κάνουν βουτιές στον Άλιμο τέλη Οκτώβρη.
Ρώσοι  πίνουν ρακές και με αγγαλιάζουν σε ταβερνάκια.
Ισπανίδες τύπισσες χαζεύουν παλιά αρχοντικά στο Κουκάκι.
Ολόκληρα group ανεβαίνουν στο Θησείο όλη μέρα
και κάθε μέρα ξεφυτρώνουν μικρά ξενοδοχεία και ταμπέλες για greek breakfast,
greek ice-cream και greek meals.

Από πολύ νωρίς την Άνοιξη μέχρι και τώρα,
νιώθω μεγάλη χαρά που η πόλη μου είναι γεμάτη τουρισμό.
Έχουμε γίνει ένα τεράστιο party και έχει μεγάλη πλάκα όλη αυτή η φάση.
Ξεχνάω ότι είμαι στην δουλειά και μπερδεύομαι και χαζεύω και εγώ μαζί με τους τουρίστες.
Μήπως να ανοίξω εκείνο το hostel που πάντα ονειρευόμουν απο τότε που έμεινα σε αυτό
http://www.travellershouse.com/th/home.html το γαμάτο hostelακι στην Πορτογαλία ;

Σινεμαδάκι

Tην προηγούμενη βδομάδα πήγα 2 φορές σινεμαδάκι.

Μου είχε λείψει τόσο πολύ αυτή η ηρεμία του σινεμά.

Αυτή η απόλυτη συγκέντρωση στην ταινία σα να είναι το κέντρο του κόσμου.

Είδα το γαμάτο και τρελούτσικο ''Ιστορίες για αγρίους'' και την πολύ καλή περιπέτεια  ''71''.

Έχω πολύ όρεξη για σινεμά φέτος.

Στην Πύλο

Στο Costa Navarino
Μείναμε στο Costa Navarino 3 βράδια (μας τα έκαναν δώρο ρε, μην σοκάρεστε !)
Ήταν τεράστιο, απίστευτη επένδυση, ωραίο για μια φορά, ;έτσι για να ξεφύγεις και από την
κανονικότητα, αλλά όχι του γούστου μου. Δεν θα ξαναπήγαινα παρά μόνο αν ήταν δωρεάν.
Είχε την πλάκα του βέβαια γιατί είχε τόσα να δεις και να κάνεις μεσα στο resort,
αλλά η περισσότερη πλάκα ήταν να χαζεύεις τον καλοζωισμένο κόσμο του Navarino.
Δεν έχω και εμπειρίες από πεντάστερα ξενοδοχεία, οπότε δεν μπορώ να το κρίνω,
αλλά από ότι κατάλαβα θεωρείται κορυφή.
Νομίζω ότι είναι ωραία φάση για πλούσιους, ηλικιωμένους ξένους αυτό το resort πάντως.
Η αλήθεια είναι όμως οτι είμαι και λίγο κομπλεξικός με τα πολύ χλιδάτα μέρη,
με κάνουν να νιώθω πολύ άβολα.

Η Πύλος.
H Πύλος σαν πόλη δεν είναι χάλια, αλλά έχει μια μιζέρια.
Την κλασσική μιζέρια της Ελληνικής επαρχίας που τίποτα δεν γίνεται
και όλα έχουν κολλήσει σε κάτι παλιό.
Τώρα αν είναι από εκεί η γιαγιά σου, σίγουρα είναι ωραία και αγνά,
αλλά αν είσαι ξένος είναι λίγο βαρετά ρε παιδί μου.
Eμείς έτσι και αλλοιώς ένα βραδάκι πήγαμε



Οι παραλίες.
Οι παραλίες είναι τέλειες και είναι ο λόγος να πας και να ξαναπάς.
Πέρα από την Βοιδοκοιλιά που έχει κάτι το πολύ εξωτικό, πήγαμε σε άλλες 2-3 ανάμεσα στην Βοιδοκοιλιά και το Costa Navarino που ήταν ΤΕΛΕΙΕΣ - ΥΠΕΡΟΧΕΣ - ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ.
Άμμος, κέδροι, απίστευτα νερά. Ούτε που ξέρω πως τις λένε και δεν έχει και σημασία,
αλλά μιλάμε για παραδεισένια φάση.
Δεν το είχα ψάξει το πράγμα στο ίντερνετ και αυτό ήταν το καλύτερο της υπόθεσης.
Ότι κάναμε λίγο εξερεύνηση με την δικιά μου και είχε πολύ πλάκα.

Συμπέρασμα.
Πολύ ωραία φάση κάναμε που πήγαμε μετά το Ναύπλιο και Πύλο, παραμυθάκι κανονικό.
Η περιοχή είναι υπέροχη και τέλεια για διακοπές με παρέα.
Θα ξαναπάω σύντομα γιατί θέλω να δω και την άλλη πλευρά της Μεσσηνίας, Φοινικούντα και τα άλλα κόλπα. Ο δρόμος για την Καλαμάτα τα σπάει και είδα οτι έχει και πολλά ωραία δωμάτια.
Μια χαρά.

Parallelostory

Παντρεύτηκα !

Ο ΓΑΜΟΣ
Μετά από 13 χρόνια σχέσης και 8 χρόνια συμβίωσης πριν μια βδομάδα,
κάναμε με την δικιά μου έναν πολιτικό γάμο στο Ναύπλιο
Αρχικά θέλαμε να το κάνουμε στο Λουτράκι αλλά ο εκεί Δήμος μας τα έκανε τσουρέκια και έτσι έπεσε η ιδέα απο την δικιά μου για Ναύπλιο.
Είχε πολύ πλάκα γιατί το κάναμε Παρασκευή πρωί στο  και έτσι πολλοί φίλοι ήρθαν για διήμερο η τριήμερο και ήταν πολύ παρείστικα.
40 άτομα ήμασταν όλοι και όλοι, 30 φιλαράκια και γονείς plus αδέρφια.
Το γαμάτο ήταν ότι ο καιρός ήταν Σούπερ και έτσι Σάββατο και Κυριακή την περάσαμε στην παραλία
του Καραθώνα ( 10 λεπτά με το αμάξι από Ναύπλιο ).
Καλά η δικιά μου κούκλα κανονική, την ξανακαψουρεύτηκα λέμε. ;
Πως χαίρονται τα κορίτσια με αυτά ρε παιδί μου !

ΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ
Αυτή η πόλη έχει τα πάντα ρε πούστη μου. Παλιά πόλη έχει, ωραία εστιατόρια έχει , παράλιες μια χαρά, ωραία χωριά γύρω-γύρω,  τουρισμό (οι πόλεις που δεν έχουν τουρισμό είναι πολύ βαρετές και προβλέψιμες ! ), μέχρι και την δική της Τεχνόπολη έχει, το ''Φουγάρο''.
Α, και πολλά- πολλά  ποδηλατάκια ! Ωραία φάση.
Και βολική για γάμο. Διπλά το Δημαρχείο, παρκάρεις στο parking και μετά περπατάς,
Είχαμε και ένα ωραίο ξενοδοχειάκι μέσα στην παλια πόλη, μια χαρά.

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ
Η αλήθεια είναι ότι 7 χρόνια που έχω την δική μου δουλειά, ο Σεπτέμβριος είναι μήνας που δουλεύω 28 στις 30 μέρες και ούτε ΣΚ δεν έχει ελεύθερα, πόσο μάλλον διακοπές.
Καλά, δεν το πιστεύω τι έχανα ! Τέλειες θερμοκρασίες, λίγο κόσμο, ποιοτική εξυπηρέτηση, άλλες τιμές. Για παράδειγμα, άσχετο με τον γάμο,  έμαθα οτι δωμάτιο που πληρώσαμε τον Ιούλιο στο Κουφονήσι 85 ευρώ, τον Σεπτέμβριο δίνεται για 30 ευρώ.
Είπαμε με την δικιά μου να το καθιερώσουμε λίγες μέρες εκτός Αθηνών κάθε Σεπτέμβρη, κατά προτίμηση καθημερινές,  γιατί μιλάμε για πολύ άλλη φάση.


Αυτά. Επόμενο ποστ για τις διακοπούλες μας στην Πύλο.

Tonight I have no words for you

αφιερωμένο...

4 χρόνια atenistas

Μπορεί να έχω καταφέρει μόνο μια φορά σε δράση τους αλλά τους νιώθω λες και είναι
''δικοί μου άνθρωποι''. Είναι σα να μου λένε '' να δεν βλέπεις εσύ μόνο αυτή την ομορφιά,
είμαστε πολλοί''.

Πολιτικς

Πέφτω πάντα έξω στα πολιτικά.
Πάντα.
Νόμιζα ότι ο Καραμανλής δεν θα κάνει εκλογές.
Μετά νόμιζα ότι η κρίση δεν θα είναι τόσο μεγάλη.
Πιο μετά νόμιζα ότι η κρίση θα μας κάνει λίγο καλύτερους
και τελικά φτάσαμε να βγει το τέρας από μέσα μας με τα χρυσά αυγά από μια συμμορία 50 σκιναδων
να γίνουν βουλευτές.
Τώρα εγώ έχω την εντύπωση ότι είναι σταθερά τα πράγματα, όποτε μάλλον καταιγίδα έρχεται.

House of Cards

Γ-Α-Μ-Α-Τ-Ο

Οι άνθρωποι του βιβλίου

Βρέθηκα σε μια εκδήλωση με ανθρώπους του βιβλίου.
Και μου ήρθε να κάνω εμετό.
Χειρότεροι  και από πολιτικούς είναι τρομάρα τους.
΄΄Να σας συστήσω τον τάδε που διαβάζει πολύ'' και '' ο Καβάφης στις μέρες μας μπλα-μπλα-μπλα'', όλο το βράδυ.
Σιχάθηκα και τον Καβάφη και θα με κάνουν να μην ξαναδιαβάσω βιβλίο με την δηθενιά τους.
Τι είναι αυτό το πράγμα, το ψώνιο ρε παιδί μου, πως καταντάει έτσι τον άνθρωπο !
Κολλητικός ιός είναι, να έχω το νου μου μην κολλήσω.

Ευχάριστες στιγμές στον κήπο

Μιας και πιάσαμε τις διακοπές.

To πιο ωραίο μέρος του κόσμου μου είναι η αυλή μου στο εξοχικό στο Λουτράκι.

Την οποία τίμησα για 2 βδομάδες τον Αύγουστο, βεβαίως,βεβαίως.

Όποτε αράζω εκεί είναι σα να έχω πάρει κάποιο ήπιο ναρκωτικό η σα να έχω κάνει γιόγκα 5 ώρες.

Είναι έξω από το Λουτράκι προς Ισθμό, σε μια ερημιά αλλά και καβάντζα μαζί, δεν έχει κάποια ιδιαίτερη αντικειμενική αξία, ούτε είναι πραγματικά ωραίο σπίτι, αλλά για μένα είναι ο παράδεισος μου.

Έχει πάντα δροσιά τα βράδια, ακόμα και τις μέρες που έχει 40 βαθμούς και είναι μέρος που αφήνεις ξεκλείδωτη την πόρτα και κοιμάσαι έξω στο ντιβάνι και δεν τρέχει τίποτα.

Το καλύτερο όμως με αυτό το σπιτάκι είναι ότι δεν το είχαμε από πάντα, όποτε να το έχω σιχαθεί η να το θεωρώ αυτονόητο, αλλά οι γονείς μου το αγόρασαν όταν ήμουν 25 και έχοντας μεγαλώσει χωρίς εξοχικό και συχνή επαφή με την φύση.

Στο Κουφονήσι

Επιτέλους κατάφερα να πάω Κουφονήσι φέτος.
Αν και πέρασα σούπερ, μάλλον τις πιο όμορφες μέρες του καλοκαιριού,
θα προσπαθήσω να είμαι αντικειμενικός και να γράψω θετικά και αρνητικά.

Yπερ :

1. Τέλεια νερά
2. Δεν χρειάζεσαι αυτοκίνητο. Αλήθεια δεν χρειάζεσαι αυτοκίνητο ! Τι πιο τέλειο.
3. Καλό ψάρι.
4. Up Festival
5. Τέλεια φάση για ξεκούραση εκτός Αυγούστου.

Kατά :

1. Ακριβή διαμονή
2. Το χωριό δεν λέει τίποτα
3. Η φάση είναι sold out. Πήγαμε Δευτέρα με Πέμπτη μέσα Ιουλίου και δεν βρίσκαμε δωμάτιο η να κάτσουμε να φάμε. Δεν μπορώ να φανταστώ τι γίνεται τον Αύγουστο !

Άντε και του χρόνου έχω πει.
Η tour σε Σέριφο-Αμοργό-Ιο-Φολέγανδρο η 1 μήνα στην Σκύρο (αυτό το θέλω πιο πολύ !) να γίνουμε ένα με το νησί !
Τα όνειρα εξακολουθούν να είναι τζάμπα και αφορολόγητα !