Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007

F.S.K , tonight,tonight....

γαμάτη photo απο την Αποστολίδου(αχ, εσύ θα μου το φας το πρώτο βραβείο ,εσύ !!!)
,απο το site :www.photokythera.com


Και ενώ όλη η Αθήνα λιώνει στο σινεμά , απόψε στα Κύθηρα είχε εγκαίνια η ομαδική έκθεση νέων φωτογράφων στις φωτογραφικές συναντήσεις Κυθήρων . Μια χαρά φεστιβαλάκι , τέλη Σεπτεμβρίου σε νησί , λίγο χύμα και alternativa μου ακουγόταν πάντα ,cool φάση απο όλες τις απόψεις . Φυσικά φέτος θα είναι η καλύτερη χρονιά μιας και παίζουν και δικές μου φωτογραφίες ,χι,χι !!!
Πολύ γούσταρα να πάω , αλλά τα άτιμα τα δρομολόγια θα με σκίζανε στην ταλαιπωρία . Αυτό που ζηλεύω τρελα είναι μια εκδρομή -λιώσιμο που με ενημέρωσαν πως παίζει από την γραμματεία του φεστιβαλ ...Πουλμανάκι από Τετάρτη μέχρι Κυριακή και δωμάτια ,όλα 100 ευρώ . Κόλαση . Το πρότεινα και σε φιλαράκι αλλά δεν ήταν σε φάση .Τα φαντάζομαι τα ''φωτορεμάλια'' του πούλμαν να έχουν γίνει όλη ομάδα και να γίνονται λιάρδα στα ρακόμελα κάθε βράδυ. Καλά να περάσουν .....

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2007

enjoy the silence.....

words like violence.........στην Μουτσοπούλου στα Καμίνια , στην Κορυζή στον Ταύρο, στην Περιστερίου στο Αιγάλεω , στην Δημοσθένους στον Κολωνό , στην Ερεχθείου στο Καλαμάκι , στην Βρυουλών στην Καισαριανή , στην Παπάγου στου Ζωγράφου ......truth like violence....παντού μποτιλιάρισμα , κόρνες , στραβωμένοι άνθρωποι......Γυρνάω σπίτι , βρίσκω αυτή την φωτο στο dpgr.gr . Την χαζεύω ξανά και ξανά . Θέλω να βουτήξω μέσα .....

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2007

και εγώ Κωστάκη ψήφιζω !!!!!

Και εγώ Κωστάκη ψηφίζω!!!! Δαγκωτό κιόλας ! Αλλά όχι τον Κωστάκη τον πρωθυπουργό του Πολύδωρα , του Γιακουμάτου ,του Ψωμιάδη , και των άλλων πολιτικών της πλάκας , αλλά τον Κωστάκη των Αναν , τον τύπαρο του περιοδικού Βαβέλ που με έκανε χίλια κομμάτια με το κείμενο του στο τελευταίο τεύχος της Βαβέλ . Γράφει ο Κωστάκης ...
''Αν έχετε την τύχη να γεννηθείτε στα δυτικά του πλανήτη, έχετε μια βασική υποχρέωση, που γίνεται άγχος, και καταλήγει εμμονή=να έχετε στυλ. Αντίθετα, σε κάθε άλλη περιοχή του κόσμου, θα πρέπει να είστε ικανοποιημένοι αν φτάσετε τα40 πριν πεθάνετε από πείνα, δίψα, μολυσματικές ασθένειες, ανθρώπινη βλακεία η βιομηχανικά απόβλητα . Για να το θέσουμε αλλιώς , υπάρχει το Κάιρο που είναι τίγκα στη βρώμα και το ποντίκι και ένα σωρό άνθρωποι συνωστίζονται στους δρόμους για να απολαύσουν την μπόχα, και υπάρχει και ο μάνατζερ που θέλει το λίβινγκ ρουμ να έχει ''κάτι από Κάιρο'' και πληρώνει γαμώ τα φράγκα τον διακοσμητή του για να του βάλει υφάσματα και χαλιά και εκείνη την πούτσα στην μέση που θυμίζει ναργιλέ .....Αυτός είναι ο κόσμος μας ''. Και συνεχίζει πιο κάτω ...
''Αν θαυμάζετε τους ανθρώπους που προσφέρουν έργο για την εξάλειψη αυτών των αντιθέσεων, αλλά νιώθετε αδύναμοι να προσφέρετε και εσείς κάτι σε αυτή την προσπάθεια, μπορείτε να αρχίσετε σήμερα ξεριζώνοντας μια πάντα από πάνω σας στυλ. Καταδικάστε τους σχεδιαστές μόδας, τους πλαστικούς χειρουργούς και τους ψυχολόγους σε ανεργία. Απαλλαγείτε από το άγχος, σώστε τον πλανήτη, μην είστε μαλάκες (κυρίως)...''.

υ.γ= sad but true

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2007

θα,θα,θα,θα

Είναι η ώρα των ''θα, θα, θα'' .
1, 2, 3, πάμε ...

1. Θα πάρω ποδήλατο και σχάρα για να το βάζω πίσω στο αμάξι και θα κάνω βόλτες τις Κυριακές τα πρωινά ....(που σημαίνει= δεν την παλεύω με την κίνηση και την τσιμεντίλα της Αθήνας).

2. θα πάω ένα τριήμερο τέλη Σεπτέμβρη ο κόσμος να χαλάσει ( που σημαίνει= όσο άφραγκος και να είμαι! ).

3. θα κάνω την γαμοεξέταση χοληστερίνης που όλο την αναβάλλω ( που σημαίνει=που να πάω με τόσα σουβλάκια με γύρο και σως !).

4. θα πάω επιτέλους στην Λίμνη Πλαστήρα.

5. Θα πάω την μάδρε εκδρομή στην Ιταλία.( που σημαίνει πως νιώθω υποχρέωση για πολλά).

6. Θα διοργανώσω μια ομαδική έκθεση φωτογραφίας τον Μάιο( που σημαίνει ότι είμαι λίγο βαρεμένος).

7. Θα ανοίξω βλογ .(χε,χε,χε).

8. θα αλλάξω ταπετσαρία και τραπέζι στο εξοχικό ...
Για να δούμε τι θα γίνει και τι δεν θα γίνει φέτος....

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2007

''μην δίνεις σημασία ''

Ο Νικολαίδης έφυγε, λένε στις ειδήσεις. Σκέφτομαι τις ταινίες του. Είναι μαζί με τον Γιάνναρη οι αγαπημένοι μου Έλληνες σκηνοθέτες. Οι πιο γνωστές του ταινίες (γλυκιά συμμορία, τα κουρέλια, ο χαμένος ) συμβολίζουν για μένα έναν ολόκληρο κόσμο. Ανάμεσα στο αληθινό και το φανταστικό, χορεύοντας σε ένα χρωματιστό όνειρο που όλα μπορούν να συμβούν και έναν εξοντωτικό εφιάλτη, φλερτάροντας με την προνομιούχα γενιά του ''γαμάω χωρίς προφυλακτικό'', ανάμεσα, ανάμεσα, ανάμεσα . Το μικρό μυστικό που με κάνει να νιώθω τους ήρωες του Νικολαίδη σαν παλιούς γνωστούς που το παράκαναν, είναι ότι όταν ήμουνα ρίκος-πιτσιρικός και ανέβαινα με το 051 στα Εξάρχεια στις αρχές του 90' , υπήρχαν πάντα στην άκρη του μπαρ όλοι οι πρωταγωνιστές του, όλες οι φιλήδονες γκόμενες και όλοι οι 35άρηδες που δεν χωράνε πουθενά και το σύστημα τους την έχει κάνει. Τους έχω γνωρίσει όλους αυτούς τους τύπους , τους έχω χαιρετίσει, έχουμε πιει ελεεινά ποτά μαζί. Μου φαινόντουσαν πολύ παράξενοι τότε , ίσως και ενδιαφέρον . Και ύστερα αυτοί οι τυπάδες χάθηκαν. Και από το '' Stand'' και από τις ''Συχνότητες'' .Όχι τώρα , εδώ και 10 χρόνια . Δεν ξέρω ,μπορεί όντως να τους φάγανε , όπως στην ταινία .Μπορεί και να φαγώθηκαν μόνοι τους , δεν λέω . Η μαγεία πάντως που κουβαλούσαν, αυτό το μελαγχολικό μυστήριο στα μάτια τους , μου λείπει πολύ απο τις μούρες του τώρα στο κέντρο .

''Μην δίνεις σημασία'', θα έλεγε ο τύπαρος ο Νικολαίδης .''It's only a movie'' .

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2007

friends like these ....

Ο Νίκος είναι ένας ευτυχισμένος άνδρας .
Παντρεύτηκε την γυναίκα που χρόνια αγαπούσε .
Η Αριστέα είναι μια τυχερή γυναίκα .
Αγαπάει τον Νίκο με μια ηρεμία και μια απλότητα σαν να είναι δεδομένο ότι είναι φτιαγμένοι για να είναι μαζί . Και αυτός της το ανταποδίδει κάθε μέρα .
Αυτή την στιγμή πετάνε για τον μήνα (κυριολεκτικά!) του μέλιτος στην Ταυλάνδη .
Είναι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι που ξέρω .΄
Πλούσιοι σε ανθρώπους , ενδιαφέροντα, χαμόγελα , αισθητική .
Δεν είχα περάσει καν από το μυαλό μου πως τους αγαπούσα τόσο πολύ μέχρι να τους δω στα σκαλιά της εκκλησίας το Σάββατο που πέρασε ....
Έπαθα μεγάλη ζημιά .
Να είναι πάντα καλά . Το αξίζουν .